Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Εις μνήμην Τάκη Αριστείδου


Το Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013, το πρωί, ώρα 7.50, πέρασε στις τάξεις της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας ο ανιδιοτελής άνθρωπος, ο πιστός χριστιανός και ασυμβίβαστος Έλληνας, ο γιατρός Τάκης Αριστείδου από τη Λεμεσό.


Ο εκλιπών υπήρξε σ΄ όλη του τη ζωή υπόδειγμα πατέρα και οικογενειάρχη, Άνθρωπος  με όλη τη σημασία της λέξης και ασυμβίβαστος αγωνιστής για τα δίκαια του Κυπριακού Ελληνισμού μέχρι και την τελευταία του πνοή. Υπήρξε τιμιότατος  απέναντι και σε φίλους αλλά και σε αντιπάλους. Καθόλου φειδωλός στην φιλανθρωπία, την μοίραζε απλόχερα σε όποιον του κτυπούσε την πόρτα. Στάθηκε γενναίος οικονομικός αρωγός σε φίλους του, όταν αυτοί βρίσκονταν στην ανάγκη. Εξαίρετος γιατρός, παρείχε ιατρική  φροντίδα σε όλο τον κόσμο και πάντοτε χωρίς αμοιβή στους άπορους ασθενείς του.

Ως φοιτητής ιατρικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ενετάχθη στην πρόδρομο οργάνωση της ΕΟΚΑ, που είχε σχηματισθεί στην Αθήνα με την επωνυμία ΚΑΡΗ (Κύπριοι Αγωνιστές Ριψοκίνδυνοι Ηγέτες) και έτυχε εκπαίδευσης στα όπλα από τον πρωτοκαπετάνιο της Αντίστασης της Κρήτης Μανώλη Μπαντουβά. Κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα έδρασε ποικιλοτρόπως από διάφορα μετερίζια.

Μετά την ανεξαρτησία, έγινε ο σημαντικότερος και διασημότερος γιατρός της Λεμεσού ενώ συνάμα για κάποιο χρονικό διάστημα στην Αφρική (Ουγκάντα) έσωσε  χιλιάδες παιδάκια από σοβαρές ασθένειες και πολλά απ΄ αυτά τα γλύτωσε από βέβαιο θάνατο.

Πέραν του κοινωνικού και φιλανθρωπικού του έργου δεν παρέλειψε να δρα με ασυμβίβαστη προσήλωση για την ολοκλήρωση του αγώνα για τον οποίο είχε ορκισθεί, δηλαδή την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Για το λόγο αυτό υπέστη διώξεις από το Ζυριχικό κατεστημένο του Μακαρίου-Γιωρκάτζη, το οποίο και εξέδωσε διαταγή δολοφονίας του, που όμως δεν εξετελέσθη, διότι ήταν αγαπητός ακόμη και στους ανθρώπους που έλαβαν την εντολή.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΔΕΚ με τον Τάκη Ευδόκα, το οποίο δημιουργήθηκε τον Μάιο  1968, με σκοπό τη συνέχιση του αγώνα μέχρι την εθνική ολοκλήρωση και την επικράτηση των  παραβιαζομένων, από το Μακαριακό καθεστώς, αρχών της  δημοκρατίας και αξιοκρατίας. Αργότερα, με την επάνοδο στην Κύπρο  του αρχηγού Διγενή, τον Οκτώβριο 1971,  με τις οδηγίες του Αρχηγού συγκροτεί με πολυμελή ομάδα αγωνιστών την ΕΣΕΑ (Επιτροπή Συντονισμού Ενωτικού Αγώνα) που στόχευε την Ένωση, την οποία ο Μακάριος, επιδιώκοντας ιδιοτελείς σκοπούς, απεμπόλησε. Ήταν επίσης ένας εκ των στυλοβατών του κινήματος των τριών Μητροπολιτών που θέλησαν τον περιορισμό του Μακαρίου στα αυστηρώς εκκλησιαστικά του καθήκοντα. Για τη δράση του αυτή υπήρξε ένας από τους δεκάδες ενωτικούς αγωνιστές,  τους οποίους το Ζυριχικό καθεστώς συνέλαβε το καλοκαίρι του 1973 και βασάνισε επιδιώκοντας να τρομοκρατήσει και να καταστείλει κάθε διάθεση για αγώνα. Για τους εν λόγω βασανισμούς πολιτικών κρατουμένων από το Μακαριακό καθεστώς, εξεδόθη στις 28 Αυγούστου η καταπελτική έκθεση του προέδρου της Διεθνούς Επιτροπής Νομικών Τζέφρυ Γκάρετ. Ο γιατρός Τάκης Αριστείδου υπήρξε ένας εκ των ιατρών του Αρχηγού Διγενή και ήταν ένας εξ εκείνων που παρέστησαν στη νεκροτομή του.

Μετά την εισβολή, όπως όλοι οι ενωτικοί, είχε την ψευδαίσθηση ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός, που ίδρυσε ο Γλαύκος Κληρίδης και ανάρτησε για φλάμπουρό του την εθνικοφροσύνη, ήταν ο φυσικός του πολιτικός  χώρος. Νωρίς όμως αντελήφθη ότι επρόκειτο περί απάτης των ενωτικών αγωνιστών και καπηλείας των εθνικών ιδανικών και ότι ο Γλαύκος Κληρίδης και όλο το Συναγερμικό σινάφι δεν ήταν παρά εντολοδόχοι των εγγλέζων και η διαλαλούμενη εθνικοφροσύνη τους ήταν κάλπικη. Το 1981, αποβλέποντας να προκαλέσει ρήγμα στην απάτη του Κληρίδη, σε συνεννόηση με τον Τάκη Ευδόκα αποφάσισαν να ανασυστήσουν τη γνήσια ενωτική παράταξη και να κατέλθουν στις βουλευτικές εκλογές καταγγέλλοντας τη μειοδοσία του Κληρίδη.  Ωστόσο ο Τάκης Ευδόκας, για λόγους που ποτέ δεν του αποκάλυψε, υπαναχώρησε από τη συμφωνία και διέκοψε κάθε επικοινωνία με τον Τάκη Αριστείδου. Υπό τις περιστάσεις ο εκλιπών κατήλθε στις εκλογές, και μόνος του έδωσε τον αγώνα εναντίον του κατεστημένου. Στη συνέχεια και μέχρι το τέλος έδινε πάντα το παρόν του σε κάθε εθνικό προσκλητήριο.

Ευτύχησε να έχει για σύντροφό του την κυρία Λουκία, η οποία έφυγε στις 7 Μαρτίου 2007. Μαζί της έφερε στον κόσμο τρία άξια τέκνα, τα οποία βαδίζουν και αυτά στ΄ αγωνιστικά του αχνάρια.

Τα τελευταία χρόνια αφιερώθηκε ολόψυχα στην αγιογραφία και στο λειτούργημα του ιεροψάλτη.   Με τις αγιογραφίες του κόσμησε  την οικία που έζησε με την αγαπημένη του Λουκία αλλά και ολόκληρη την οδό Κολοκοτρώνη, στη Λεμεσό, όπου η οικία βρίσκεται.

Οι Έλληνες Εθνικιστές της Κύπρου και ειδικότερα όσοι εξ ημών είχαμε την ευτυχία γνωρίσουμε από κοντά τον κύριο Τάκη, με συγκίνηση υποκλινόμαστε στη μνήμη του και ευχόμαστε να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Αιωνία του η μνήμη.

Παναγιώτης Κλεοβούλου

Δικηγόρος

Δημοφιλείς αναρτήσεις