Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Πίσω από τις πατριωτικές μάσκες ...

Πιο κάτω παρουσιάζουμε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, αυτούσια μια επιστολή από ένα Τουρκο"κύπριο" που απέστειλε στις 05/05/2004 στην εφημερίδα "Πολίτης", σε ένα πολύ καλό του φίλο στις ελεύθερες περιοχές. Πρώην ομοσπονδιακό που αγωνιζόταν για μια νέα Κύπρο μακριά από τον Εθνικισμό, φιλειρηνικό, υποστηρικτή των ιδεών Γκάλι, και τώρα (σε προεκλογική περίοδο) φανατικό αντιομοσπονδιακό, πατριώτη, υπερεθνικιστή κ.ο.κ.

Διαβάστε περισσότερα πιο κάτω:


Ανοικτή επιστολή στον Γιώργο Λιλλήκα

"Αγαπητέ Γιώργο, Όταν πρωτογνωριστήκαμε ήμασταν δυο νέοι γεμάτοι ιδέες και ενθουσιασμό για την επανένωση της πατρίδας μας. Ήμασταν κι δυο μεταπτυχιακοί φοιτητές. Εγώ επηρεασμένος και από το πνεύμα της εποχής — ο Γκορπατσιώφ είχε ξεκινήσει την Περεστρόικα και το Κλάστνοστ, στην Κύπρο είχε εκλεγεί πρόεδρος ο Γ. Βασιλείου — μπήκα στην αναζήτηση της «ολικής Κύπρου», ενώ εσύ στο Προεδρικό δίπλα στο Βασιλείου εργαζόσουν - με ενθουσιασμό μάλιστα — για την ομόσπονδη Κύπρο. Ήσουν από τούς νεαρούς συμβούλους τον προέδρου Βασιλείου και τον λάτρευες. Ήταν 1988. Εγώ είχα έρθει στο Νότο και ξεκίνησα με τα σπασμένα μου ελληνικά, που είχα μάθει στο εξωτερικό, να αναπτύσσω διάλογο με την ελληνοκυπριακή κοινότητα. Συμμετείχα σε μια συζήτηση στην Πύλη Αμμοχώστου και μίλησα για πρώτη φορά για την «ολική Κύπρο». Εκείνες τις μέρες σε είχα γνωρίσει.

Εσύ ο ίδιος με κάλεσες να γνωρίσω τον πρόεδρο Βασιλείου. Η φωτογραφία που έβγαλα με τον πρόεδρο και το κείμενο, που δημοσίευσα αργότερα μ' αυτή, που αφορούσε τις καλές προθέσεις του προέδρου και της ομάδας του για την επίλυση του Κυπριακού, ήταν αρκετά για να κατηγορηθώ ως προδότης. Εγώ επειδή δε μπορούσα να επιλέξω ένα από τα κομμάτια της Κύπρου, επέλεξα να είμαι άπατρις και ταυτόχρονα επειδή έβλεπα το Βορρά ως μια μη δίκαιη κατάσταση ονομάστηκα προδότης. Ως ένας άπατρις προδότης λοιπόν αναζητούσα την «ολική Κύπρο», γιατί την είχα ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλο. Όμως σ' αυτόν τον αγώνα δεν ένιωθα μόνος. Ο πρόεδρος Βασιλείου, εσύ και οι υπόλοιποι που γνώρισα μέσω σου, με ενθαρρύνατε και με πείσατε ότι αγωνίζεστε και σεις για τον ίδιο σκοπό, για μια νέα Κύπρο μακριά απ' τον εθνικισμό. Δε Θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω με πόσο ενθουσιασμό υποστήριζες τις ιδέες Γκάλι!

Το 1993 χάσατε τις εκλογές και εσύ και ο Βασιλείου εγκαταλείψατε το προεδρικό μέγαρο. Εκείνη την περίοδο ήμουνα στην Γερμανία και το βράδυ της εκλογικής αναμέτρησης είχα ονειρευτεί εσένα και τον Βασιλείου να μικραίνετε και να παίρνετε το μέγεθος νάνων. Είχα στεναχωρηθεί πολύ.

Τελικά αποφάσισα να μετακομίσω για τα καλά στην Κύπρο. Νοίκιασα ένα διαμέρισμα
στην παλιά Λευκωσία. Δεν βλεπόμασταν πολύ. Επικοινώνησες μαζί μου όταν ο Βασιλείου αποφάσισε να ιδρύσει το Κίνημα των Ενωμένων Δημοκρατών και μας κάλεσε να συμμετέχουμε στην πρώτη συνάντηση που θα γινόταν στο Τρόοδος. Στο δρόμο για το Τρόοδος μου ανακοίνωσες ότι δεν Θέλεις να συμμετέχεις στη Κίνημα του Βασιλείου και ότι προτιμάς να γίνεις βουλευτής του ΑΚΕΛ. Μου έλεγες μάλιστα πόσο «παλιόπαιδο» ήταν ο Βασιλείου και άλλα, που η κουλτούρα μου δεν μου επιτρέπει να μεταφέρω εδώ. Ξαφνικά είχε εξαφανιστεί εκείνος ο άνθρωπος που λάτρευες... Θυμάμαι που σου είπα να μη γίνεις βουλευτής με το ΑΚΕΛ, γιατί η χώρα μας χρειάζεται ανεξάρτητούς διανοουμένους. Εσύ όμως είχες ήδη έτοιμη απάντηση -αυτήν που δίνουν συχνά πολλοί Κύπριοι- τον λεγόμενου «αγώνα εκ των έσω». Πέρασε πολύς καιρός. Δεν βλεπόμασταν πια. Εσύ ήσουν βουλευτής του ΑΚΕΛ και εγώ καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Το 2003 είχαμε εκλογές και το ΑΚΕΛ είχε προ πολλού αποφασίσει για τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Ελέγετο ότι εσύ δεν ήσουν ικανοποιημένος με την επιλογή του κόμματός σου και εξέφραζες τη διαφωνία σου ψιθυρίζοντας ότι «ο λαός πρέπει να ράψει το κοστούμι για να ταιριάζει», εννοώντας ότι η υποψηφιότητα Τάσσου δεν ταιριάζει στη σύγχρονη κοινωνία.

Ξανασυναντηθήκαμε μετά από πολύ καιρό στο σπίτι μου, όταν ο καθηγητής σου από τη Λυόν επισκέφθηκε την Κύπρο. Πίνοντας στο μπαλκόνι θυμάμαι που έλεγες πως ο Τάσσος θα ήταν η καταστροφή της Κύπρου, ότι θα έπρεπε να κάνουμε κάτι. Μετά από μια μακρά ανάλυση στον αγαπημένο σου καθηγητή για τις εξελίξεις στην Κύπρο, τόνισες ότι οι κυπροκεντρικές δυνάμεις (ό,τι κι αν σημαίνουν αυτές) πρέπει να πάρουν την εξουσία και δήλωσες την ετοιμότητα σου για υποψηφιότητα για πρόεδρος. Μάλιστα ισχυρίστηκες ότι ο Χριστόφιας θα υποστήριζε μια δική σου υποψηφιότητα. Παρόλο που ήμουν πεπεισμένος ότι μια υποψηφιότητά σου δεν είχε προοπτική, η στάση σου με χαροποίησε. Είπα, τελικά η χώρα μας έχει νεαρούς δυναμικούς, φιλειρηνικούς και αντιεθνικιστές πολιτικούς, που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την εκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Δυστυχώς, όμως, σε σύντομο χρονικό διάστημα είδα εσένα Γιώργο να είσαι ο πιο θερμός υποστηρικτής του Τάσσου. Κι όχι μόνο αυτό. Ανέλαβες και την προεκλογική του εκστρατεία. Βέβαια με πληρωμή. Αλλά δεν περιορίστηκες μόνο σ' αυτό. Χέρι-χέρι με τον Παπαδόπουλο «κουβάλησες νερό από σαράντα ποταμούς», όπως λέει μια τούρκικη παροιμία, για να ανατινάξεις στον αέρα το σχέδιο Ανάν.

Τελευταία φορά σε συνάντησα στο Μπορντό της Γαλλίας, όταν συμμετείχαμε κι οι δυο σε μια συζήτηση για το Κυπριακό, ως το δεξί χέρι του προέδρου να πολεμάς σα λιοντάρι κατά του σχεδίου Ανάν. Στη συζήτηση τόνισες πόσο κακό είναι το σχέδιο Ανάν και εισηγήθηκες να απορριφθεί αυτό από την πολιτική ηγεσία, ώστε να μην εκτεθεί ο λαός. Τελικά όμως επιλέξατε να κρυφτείτε πίσω από το λαό που ξεγελάσατε. Θυμάμαι μια φράση που μου είπες προσωπικά μετά τη λήξη της συζήτησης? «Λατρεύω τον Τάσσο». Τι ενδιαφέρουσα σύμπτωση! Κάτι παρόμοιο είχα ακούσει από σένα πρώτη φορά πριν 15 χρόνια, όταν μου είπες «Λατρεύω τον Βασιλείου».

Λοιπόν Γιώργο, κοιτάζοντας πίσω διαπιστώνω τελικά ότι δεν άλλαξαν και πολλά -­πράγματα. Εσύ πριν 15 χρόνια ήσουν στο προεδρικό μέγαρο, όπως και τώρα. Εγώ πριν 15 χρόνια ήμουν άπατρις. Όπως και τώρα.

Ιyί Saraylar Γιώργο..."

Τα συμπεράσματα δικά σας, για τους ευκαιριακούς πατριώτες, που για να αδράξουν ψήφους φοράνε μάσκες πατριωτισμού και ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου.

Αρκετά ανεχτήκαμε την κοροϊδία από όλες τις πολιτικές δυνάμεις πάσης αποχρώσεως. Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) δεσμεύεται να δημοσιεύσει ακόμα περισσότερα στοιχεία για όλους τους πολιτικάντηδες μας που κοροϊδεύουν την νοημοσύνη του λαού, για να μάθουν όλοι ή για να υπενθυμίσουμε σε όλους ποιοι κρύβονται πίσω από τις προεκλογικές ταμπέλες! Γιατί ως εθνικιστές μάθαμε να λέμε και να παρουσιάζουμε την αλήθεια έξω από τα δόντια, και όχι να χαϊδεύουμε τα αυτιά κανενός για να αδράξουμε ψήφους και διάφορα άλλα συμφέροντα.


Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) ιδρύθηκε με σκοπό να αφυπνίσει τον λαό από τον λήθαργο της υποταγής στα κομματικά μαντριά που έφεραν την χώρα μας σε αυτό το δύσβατο και δυσοίωνο μέλλον, αλλά πάνω απ’ όλα για να επανακτήσει την χαμένη του υπερηφάνεια ο Ελληνισμός της Κύπρου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις