Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Κυριαρχία στο Αιγαίο και φυσικό αέριο - Από το 1952 μέχρι σήμερα

2012. Στην ευρύτερη μας περιοχή την Νοτιοανατολική Μεσόγειο, συνεχίζουν να συνυπάρχουν συγκρουσιακοί ανταγωνισμοί μεταξύ του ευρύτερου Ελληνικού χώρου και της Τουρκίας. Βεβαίως, από τις διενέξεις δεν απουσιάζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής που δημιουργούν τις προοπτικές για μία σύγκρουση, που θα τους επιφέρει αμύθητα κέρδη, ενώ θα ευχαριστήσει το δεκανίκι τους, την Τουρκία, προσφέροντάς της το θείο δώρο της συνεκμετάλλευσης. 

Αδιαμφισβήτητα σήμερα, εν καιρώ παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, θα αναζητηθούν νέοι ενεργειακοί πόροι για την έξοδο από την κρίση και την εκτίναξη της ισχύος του κράτους που θα τους εκμεταλλευθεί στη διεθνή οικονομική σκακιέρα. Η ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου φαντάζει ως ο νέος παράδεισος της ενέργειας. Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες και αναφορές, στην ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη περιέχονται πλούσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Άλλωστε η μικρής δυναμικής γεώτρηση στον Πρίνο το πρώτο μισό του 1974 συνεχίζει να προσφέρει ακόμη πετρέλαιο. Θυμίζουμε, πως σύμφωνα με τους υπολογισμούς της εταιρείας ΚΑΒΑΛΑ OIL Α.Ε. το κοίτασμα μπορούσε να εξάγει μέχρι και 3600 βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως.

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε κυρίως στις προεκτάσεις της εκμετάλλευσης της ελλαδικής ΑΟΖ, και λιγότερο αυτής της Κύπρου για τον προφανή λόγο: Η Κύπρος "απολαμβάνει" αυτή τη στιγμή την ασυλία που της παρέχεται, στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, με τη συνεργασία με το Ισραήλ. Ο εντοπισμός του κοιτάσματος Λεβιάθαν, το οποίο περιέχει μισό περίπου τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου  και μπορεί να καλύψει τις ανάγκες Ελλάδας και Κύπρου για περίπου, ακόμη ένα αιώνα. Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν στο Οικόπεδο 12 και σε ακόμη δύο Οικόπεδα τα συνολικά αποθέματα ανέρχονται στα 2 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ επιμένουν πως το τρίγωνο Κρήτης, Κύπρου και Αιγύπτου περιέχει επιπλέον αποθέματα που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 15 τρισεκατομμύρια φυσικού αερίου. Άλλωστε ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, Α. Ζεληλίδης, είχε χαρακτηριστικά δηλώσει "Αν αξιοποιηθούν οι περιοχές νοτίως της Κρήτης, τα ευρήματα στη Δυτική Ελλάδα, το Καστελόριζο και η λεκάνη του Ηροδότου, που εκτείνεται μεταξύ Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, τότε καλύπτεται η ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης για 50 χρόνια." Αυτόματα δηλαδή η πατρίδα μας μετατρέπεται σε εξαγωγό ενέργειας προς την Ευρώπη, κίνηση η οποία θα την καταστήσει ως κεντρική ενεργειακή, καταρχάς, δύναμη.

Επιστρέφοντας στο ελλαδικό θέμα, η τούρκικη επιθετικότητα και η ανυπαρξία της ελλαδικής κυβέρνησης για μία ισχυρή εσωτερική και εξωτερική πολιτική είναι το αποτέλεσμα της πενηντάχρονης και πλέον αντιπαλότητας των δύο πλευρών πάνω από το Αιγαίο. Περιοχή που δικαιωματικά ανήκει στην Ελλάδα και περιμένει την οριοθέτησή της από το ελλαδικό κράτος, αλλά μία τέτοια ενέργεια κρατά την Τουρκία έξω από το παιχνίδι της συνεκμετάλλευσης. Οι Τούρκοι, εφαρμόζοντας ένα ξεκάθαρα ανοιχτό παιχνίδι, φανερώνουν καθημερινά τους σκοπούς τους με τις συνεχείς προκλήσεις και τις παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της Ελλάδος. Παράλληλα, σε απόλυτη συνεργασία το Στρατιωτικό και Πολιτικό κατεστημένο της, καταφεύγει στους Διεθνείς Οργανισμούς, έστω και αν δεν αναγνωρίζει τους πλείστους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου όταν δεν την βολεύουν.

Η Ελλάς από την άλλη δεν έχει ακόμη καταφέρει να καταλήξει στην πολιτική που θα ακολουθήσει και περιστρέφεται συνεχώς γύρω από άξονες που δημιουργούν σκοτεινά σημεία ως προς τους στόχους της. Οι συνεχείς υποχωρήσεις είναι δείγμα της δουλοπρέπειας και του ραγιαδασμού που καλλιεργήθηκε στο ελληνικό έθνος, εκτός φωτεινών εξαιρέσεων. Αντιθέτως, η Άγκυρα προέβαλε μάλιστα και διάφορες εδαφικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο έτσι ώστε να μην ανακόπτονται οι παραβιάσεις της στο Αιγαίο, προφασιζόμενοι "την προστασία νόμιμων και ζωτικών συμφερόντων."

Από το 1952 η Άγκυρα αμφισβητεί κάθε διεθνή κανονισμό που την αποκλείει από τη συγκυριαρχία στο Αιγαίο, με σαφή απώτερο σκοπό να κερδίσει την de facto συγκυριαρχία στην ελληνική θάλασσα. Είναι φανερή η διαφορά μεταξύ της ανθελληνικής ελλαδικής κυβέρνησης και της τουρκικής. Οι Τούρκοι εδώ και 50 χρόνια επιμένουν σε μία ξεκάθαρη θέση, δίχως να παρεκκλίνουν σε καμία περίπτωση από τις διεκδικήσεις τους, σε αντίθεση με τις άθλιες κότες που μας κυβερνούν. Η πολιτική τους περιστρέφεται γύρω από ένα κεντρικό άξονα και δεν υπάρχει παρά μικρή, επιτρεπόμενη απόκλιση. Εμείς, οι ίδιοι τους έχουμε δώσει το δικαίωμα να διεκδικούν. Η αξίωση του Μαρτίου του 1975 για συνομιλίες με θέμα την κυριαρχία στο Αιγαίο που θα διεξαγόταν στην Χάγη, έγινε δεκτή από το μεταπολιτευτικό καθεστώς, βάζοντας με κάθε επίσημο τρόπο την Τουρκία στο παιχνίδι.

Ακόμη και όταν η Ελλάδα εφάρμοζε το αναφαίρετο δικαίωμά της για έρευνες πετρελαίων βρήκε μπροστά της το τούρκικο ωκεανογραφικό Πίρι Ρέις για δήθεν εξερεύνηση στα δικά της χωρικά ύδατα. Όλα αυτά το 1987, 25 ολόκληρα χρόνια αργότερα η τουρκική προκλητικότητα συνεχίζεται απαράλλακτη. Και όταν η Ελλάδα απείλησε με ένοπλη σύγκρουση, τα δεκανίκια των Αμερικάνων και των - την εποχή εκείνη - συμμάχων τους των Εβραίων, οι Τούρκοι υποχώρησαν και άφησαν τις παραβιάσεις για μεταγενέστερο στάδιο. Δεν είναι τυχαίο όμως πως την εποχή εκείνη η ελλαδική κυβέρνηση είχε προχωρήσει στον εξοπλισμό των Ένοπλων Δυνάμεων.

Λίγους όμως μονάχα χρόνους αργότερα, και συγκεκριμένα τέλη Ιανουαρίου 1996 ήρθε η περίφημη κρίση των Ιμίων, να επαναφέρει στην πραγματικότητα και τον πιο αισιόδοξο Έλληνα. Αποκαλύφθηκε για μία ακόμη φορά ο βρώμικος ρόλος των Αμερικάνων, που παρείσφρησε στα ενδότερα του ελλαδικού κράτους μετατρέποντας το σε ένα άθλιο προτεκτοράτο. Η θυσία των τριών αξιωματικών , το "Ευχαριστώ την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών" και η απογοήτευση εκατομμυρίων Ελλήνων έφερε μαζί τους και μία ψεύτικη ελληνοτουρκική "φιλία", η οποία όμως συνεχίζει να διεκδικεί ακόμη ελληνικά εδάφη και το μισό Αιγαίο. Άλλωστε εν καιρώ ελληνοτουρκικής "φιλίας"  το Σεπτέμβριο του 2004 η Άγκυρα αξίωσε 150 νησιά και νησίδες στο Αιγαίο, διατυπώνοντας τη θεωρία της γκρίζας ζώνης. 

Σήμερα οι αξιώσεις της Τουρκίας παραμένουν σταθερές και αμετάβλητες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τολμάει να εμπλακεί δυναμικά, παρ' ότι η Τουρκία κατέχει εδάφη της Ευρωπαϊκής Κύπρου, ενώ παραβιάζει Ευρωπαϊκό εναέριο χώρο στα ανοιχτά του Αιγαίου. Πλέον οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει. Οι συνεχείς πιέσεις περί αποστρατιωτικοποιήσεως της νότιας εσχατιάς του Αιγαίου οδήγησαν στο συνεχές ενεργό casus belli σε βάρος της Ελλάδας αν προχωρούσε στην νόμιμη - δικαίωμα που κατοχυρώνεται βάση του άρθρου 3 της Σύμβασης του Δικαίου της θάλασσας, δίχως να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των γειτονικών χωρών - επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά και στην νατοϊκή αχρήστευση της νήσου Λήμνου.

Η Ελλάς απαιτείται να ακολουθήσει μία πολιτική που θα επιφέρει μία πραγματική Εθνική Ανεξαρτησία. Η Ελλάς αυτή τη στιγμή δεν είναι χώρα ανεξάρτητη, αφού υπόκειται στις ορέξεις της Τουρκίας που αλωνίζει στον εθνικό εναέριο χώρο. Σήμερα μονάχα το λαϊκό εθνικιστικό κίνημα έχει τις προτάσεις που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε κεντρική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα Ελλάδα και Κύπρος πρέπει άμεσα να προβούν σε καταγγελία της Τουρκίας για παραβίαση τη διεθνούς νομιμότητας και για χρήση απειλής πολέμου. Παράλληλα πρέπει άμεσα να επεκταθούν τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως ακριβώς έπραξε η Κύπρος. Την ίδια στιγμή, άμεση χάραξη των ορίων της ελληνικής Υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με βάση την αρχή της μέσης γραμμής από τις εκβολές του Έβρου μέχρι το Καστελόριζο. Οι ενέργειες αυτές μετατρέπουν το Αιγαίο σε κλειστή ελληνική θάλασσα και μας δίνει το δικαίωμα της έρευνας και της εξόρυξης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του.

Όλα αυτά απαιτούν, όμως κυβέρνηση δυνατή και εθνική. Η Κύπρος πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην σύσταση μικρής αλλά ισχυρής αεροναυτικής δύναμης, η οποία θα έχει την δυνατότητα να διαφυλάξει τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παράλληλα προτείνουμε την αναζήτηση συμμαχιών, λόγω έλλειψης δικής μας τεχνογνωσίας. Οι συμμαχίες αυτές δεν πρέπει να είναι ετεροβαρείς, γεγονός που θα διασύρει τα δικαιώματα της Κύπρου στον θαλάσσιό της πλούτο. Η άμεση εκμετάλλευση του επιβεβαιωμένου φυσικού μας πλούτου, είναι μία κίνηση η οποία θα μας βγάλει από το οικονομικό αδιέξοδο και θα μας διασφαλίζει ικανοποιητική ανάπτυξη ακόμη και σε περιόδους παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Κατ' ουσία την ίδια στιγμή η Κύπρος μετατρέπεται σε υπολογίσιμη δύναμη στον ευαίσθητο γεωπολιτικά χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.

Παράλληλα Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να εφαρμόσουν άμεσα τον ενιαίο αμυντικό χώρο που θα επιφέρει την de facto ένωση Ελλάδας και Κύπρου. Με τις κατάλληλες ενέργειες μπορεί να αποκλειστεί κάθε τούρκικη επιθετικότητα. Η απόκτηση οπλικών συστημάτων κατάλληλων για το κυπριακό θέατρο πολέμου και με ουσιώδεις δυνατότητες ανεφοδιασμού των ελληνικών αεροπλάνων στον αέρα μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Ελπίζουμε βέβαια πως εάν κάποτε αυτό γίνει πραγματικότητα, τα οπλικά συστήματα να μην έχουν την ίδια τύχη με τους S - 300, που αχρηστεύθηκαν από την έκθεση τους στα καιρικά φαινόμενα στην Κρήτη.

Οι καταστάσεις θα ήταν πολύ ευκολότερες αν Ελλάδα και Κύπρος δεν ήταν κράτη με de facto μειωμένα κυριαρχικά δικαιώματα, εάν δηλαδή οι αποφάσεις εξαρτιόνταν από τα κράτη και όχι από ξένους παράγοντες...


Σωτήρης Ιωάννου 
Μέτωπο Νεολαίας 
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)

Δημοφιλείς αναρτήσεις