Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Ανησυχούν και οι εγχώριοι νεοφιλελεύθεροι "εκσυγχρονιστές"

Ένα άρθρο από τον δημοσιογράφο της εφημερίδας Πολίτης, Νικόλα Κυριάκου, (το οποίο παραθέτουμε αυτούσιο στο κάτω μέρος της σελίδας) δείχνει την ανησυχία που έχει καταλάβει ακόμα και στην Κύπρο, τους νεοφιλελεύθερους "εκσυγχρονιστές".
Η κατηγορία αυτή των ανθρώπων είναι αντίθετη με την διακυβέρνηση Χριστόφια και ήταν από τις πιο ένθερμες στην υποστήριξη του αγγλοσαξονικής προέλευσης σχεδίου Ανάν. Είναι οι άνθρωποι που μπροστά στο κέρδος, δεν ενδιαφέρονται ακόμα και να ξεπουλήσουν την εθνική τους ταυτότητα, επηρεασμένοι από τις καινοφανείς θεωρίες περί "παγκοσμίου χωριού" και "τέλους της ιστορίας", οι οποίες διαδόθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Δημόσια εκφράζονται κυρίως μέσω της εφημερίδας Πολίτης, "ναυαρχίδας" του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν και σε μικρότερο βαθμό από την περισσότερο "συναγερμική" εφημερίδα Αλήθεια.

Η ανησυχία τους βέβαια δεν είναι άλλη από την αύξηση της δύναμης των Εθνικιστών του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή. Μια αύξηση η οποία δεν είναι παροδική, όπως πολλοί εύχονταν, αλλά ολοένα και εδραιώνεται στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας. Αυτό λόγω της φιλολαϊκής πολιτικής του Λαϊκού Συνδέσμου, ο οποίος ότι έχει υποσχεθεί μέχρι στιγμής το έχει κάνει πράξη. Από την σκληρή αντιπολίτευση εντός κοινοβουλίου μέχρι την δράση στο δρόμο και τον ακτιβισμό σε διάφορα θέματα, όπως διανομή τροφίμων αλλά και μαχητικές παρεμβάσεις όπως στην περίπτωση του Πακιστανού βιαστή στην Πάρο.

Βεβαίως το άρθρο αναπαράγει την γνωστή προπαγάνδα των αριστεριστών και αναρχικών στην Ελλάδα, οι οποίοι πλέον προσπαθούν με κάθε μέσο να δυσφημίσουν τον Λαϊκό Σύνδεσμο, μια προσπάθεια η οποία όμως πέφτει στο κενό. Οι δε "ρατσιστικές", όπως τις ονομάζουν, επιθέσεις αποδεικνύονται πως είναι συμπλοκές μεταξύ αντιμαχόμενων ομάδων λαθρομεταναστών.

Όσο για τον πραγματικό τρόμο που βιώνει ο ελληνικός πληθυσμός από την εγκληματικότητα των λαθραίων, ούτε λόγος. Δεν είναι λοιπόν άξιο απορίας για ποιο λόγο, ο μέσος Έλληνας πολίτης στρέφεται πλέον ανοικτά υπέρ της Χρυσής Αυγής.

Η ανησυχία λοιπόν υπάρχει και στους ντόπιους νεοφιλελεύθερους, καθώς το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ), μέρα με την ημέρα, αργά αλλά σταθερά αποκτά δυνάμεις και υποστήριξη. Τόσο μέσα στην μαχητική νεολαία αλλά πλέον και στις ηλικίες που βλέπουν την πραγματικότητα κατάματα, με την ανεργία και την οικονομική κρίση να τους έχει γονατίσει. Καθημερινοί άνθρωποι, οι οποίοι βλέπουν την τουρκική απειλή να συνεπικουρείται πλέον και από τους λαθρομετανάστες, έχουν αγανακτήσει και λένε φτάνει πια!

Η απάντηση στα προβλήματα είναι μια ισχυρή Κύπρος με μια ισχυρή Ελλάδα στο πλευρό της, πράγμα που θα γίνει εφικτό μόνο όταν ο Εθνικισμός ανδρωθεί και έχει στα χέρια του την τύχη του Ελληνισμού.

Κωνσταντίνος Δημητρίου
Στέλεχος Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ)

"Η νομιμιμοποίηση της ακροδεξιάς

Η άνοδος των εκλογικών ποσοστών της Χρυσής Αυγής και η είσοδός της στη Βουλή φαίνεται ότι δεν ήταν παρά μόνο η αρχή. Τα νέα από την Ελλάδα συνεχίζουν να είναι ανησυχητικά: η Χρυσή Αυγή μοιράζει τρόφιμα, μόνο σε Έλληνες και κατόπιν επίδειξης ταυτότητας, και οργανώνει φονικά πογκρόμ, δρώντας αδιακρίτως και χωρίς καν το πρόσχημα κάποιας αφορμής. Η αιτία της δράσης της είναι ένας άλογος και ερεβώδης ρατσισμός, που μέρα με τη μέρα αποκαλύπτει όλο και περισσότερο τη μισανθρωπία του. Τίποτα καινούργιο εδώ από μια ακροδεξιά συλλογικότητα.

Η ανησυχητική διάσταση διαμορφώνεται από τρία διαφορετικά ζητήματα: πρώτον, από την αδράνεια του κρατικού μηχανισμού έναντι της δράσης της. Δεύτερον, από την υποψία ότι η δράση της ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις επιθυμίες ενός μέρους της ελληνικής κοινωνίας που ξεπερνά την εκλογική της βάση. Τρίτον, από την αμηχανία έναντί της όσων πολιτών αυτοχαρακτηρίζονται αριστεροί, δημοκράτες, προοδευτικοί κλπ.

Για το πρώτο ζήτημα, η ανοχή έναντι της δράσης της εδράζεται στις υπόγειες διαδρομές που συνδέουν τους μηχανισμούς καταστολής και το βαθύ δεξιό κράτος με τις ομάδες αυτές. Το κράτος παραχωρεί σιωπηρά το μονοπώλιο στην άσκηση βίας σε μια ομάδα με δεδηλωμένο σκοπό την επιβολή της τάξης, την επιστροφή στις παλιές καλές μέρες, το ξεκαθάρισμα του κέντρου της Αθήνας. Το τίμημα, βέβαια, είναι ανθρώπινες ζωές, απηνείς διώξεις, σοβαροί τραυματισμοί από τη δράση μιας παρακρατικής οργάνωσης, που εμπίπτει ξεκάθαρα στις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου. Όταν η αστυνομία ξυπνά, είναι για να εκτελέσει τις επιχειρήσεις-σκούπα που καταλήγουν στη σύλληψη κυρίως νόμιμων μεταναστών.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι οι κουβέντες που θα ακούσεις στα σπίτια, στις παρέες, στον απλό κόσμο. Όλο και πιο συχνά, ακούγονται οι κουβέντες «καλά να πάθουν», «ήταν καιρός να γίνει κάτι», «αφού το κράτος δεν μπορεί…», «γεμίσαμε από δαύτους». Η βία της Χρυσής Αυγής, ακόμα και αυτή που αφαιρεί ζωές, νομιμοποιείται στη συνείδηση ενός μέρους της κοινωνίας που είναι μπουχτισμένη, αηδιασμένη και σε αδιέξοδο. Η βία που ασκεί στο όνομά τους η Χρυσή Αυγή είναι μια μικρή εκδίκηση για τους μικροαστούς που συνθλίβονται από την οικονομική κρίση και ψάχνουν αναγνώριση για τον πόνο τους και ένα χέρι να τους τραβήξει από τον βούρκο. Το οποίο κάνει με προσφυή τρόπο η Χρυσή Αυγή, διανέμοντας τρόφιμα, περιπολώντας στις γειτονιές, διώχνοντας τους μετανάστες, καταλαμβάνοντας τον ζωτικό χώρο που εγκατέλειψε το κοινωνικό κράτος και η ανθρωπιστική δράση ιδιωτικών φορέων. Η στρατηγική της αυτή λειτουργεί συντριπτικά έναντι των φωνών που ακούγονται για τον ουμανισμό, την πολυπολιτισμικότητα, την ανοχή και τη συνύπαρξη. Το παιχνίδι χάνεται καθημερινά στο κοινωνικό πεδίο και στην καθημερινότητα. Για την ώρα παραμένουμε αμήχανοι και χωρίς πρόταση επιστροφής με συγκροτημένη πρόταση στο παιχνίδι. Έχουμε όμως τον χρόνο πριν η παρουσία της ακροδεξιάς ριζώσει για τα καλά;"

Δημοφιλείς αναρτήσεις