Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Απάντηση στον Μιχάλη Μιχαήλ της Γνώμης σχετικά με το άρθρο του: "Ο τρόπος ζωής του Εθνικιστή". Μέρος 2ο

Είχαμε υποσχεθεί και ένα δεύτερο μέρος ως απάντηση προς τον κ. Μιχαήλ, ο οποίος στο τέλος του άρθρου του ρίχνει στον Εθνικισμό, το φταίξιμο για όλες τις Εθνικές καταστροφές οι οποίες έπληξαν την Ελλάδα τον εικοστό αιώνα. Ας πάρουμε λοιπόν μία μία τις καταστροφές οι οποίες, κατά τον κ. Μιχαήλ, προκλήθηκαν από τον Εθνικισμό. 

Πρώτη στην λίστα, η Μικρασιατική καταστροφή. Φανταζόμαστε πως ο κ. Μιχαήλ, θεωρεί όπως και το ΚΚΕ τότε, πως η Μικρασιατική Εκστρατεία ήταν ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος της ελληνικής μπουρζουαζίας η οποία προσπαθούσε να επεκτείνει τα όρια επιρροής της και τον πλούτο της. Αυτήν άλλωστε την εκστρατεία, ο Ριζοσπάστης σε μεταγενέστερο φύλλο του, υπερηφανεύεται ότι "πολέμησε με όλες του τις δυνάμεις και μάλιστα χάρηκε με την αποτυχία της"
Η μικρασιατική εκστρατεία κ. Μιχαήλ δεν απέτυχε ούτε εξαιτίας του Εθνικισμού, ούτε βέβαια και αποκλειστικά από την υπονομευτική δράση του ΚΚΕ, εντός των τάξεων του Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος. Ήταν μία σειρά παραγόντων, οι οποίοι συνίστανται, στην υπερεξάπλωση των γραμμών εφοδιασμού του ελληνικού στρατού, την κακή ηγεσία του, την μεταφορά δυνάμεών του στην Θράκη για την επιχείρηση κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, επιχείρηση που η ηγεσία πίστευε ότι θα τόνωνε το ηθικό του στρατού, την εγκατάλειψη των Συμμάχων της χώρας λόγω των εσωτερικών πολιτικών διεργασιών της Ελλάδας και των αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων τους, την βοήθεια των κεμαλικών δυνάμεων από την Σοβιετική Ένωση, την Γαλλία και την Ιταλία, καθώς και στην κούραση του Έλληνα στρατιώτη. Η επιχείρηση του Ελληνικού στρατού προς την Άγκυρα το 1921 και η παραμονή του έξω από την περιοχή εντολής, δεν ήταν για λόγους "ανασύστασης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας" που ήθελαν οι "Εθνικιστές" βασιλικοί, αλλά είχε ως στρατιωτικό σκοπό την καταστροφή των κεμαλικών δυνάμεων, την καταστροφή των βάσεων ανεφοδιασμού του κεμαλικού στρατού και για να κρατήσουν μακριά από την περιοχή εντολής της Σμύρνης, τους Τσέτες και τον τακτικό τουρκικό στρατό. Η Μικρασιατική καταστροφή ήταν απότοκο πολλών παραγόντων, σίγουρα όμως όχι του Ελληνικού Εθνικισμού. 

Επόμενη καταστροφή στη λίστα είναι οι διώξεις των αντιφρονούντων μετά το τέλος του εμφυλίου, οι οποίες προκλήθηκαν κι αυτές από τον Εθνικισμό, σύμφωνα με τον κ. Μιχαήλ. Δυστυχώς για εσάς κ. Μιχαήλ, οι διώξεις αυτές δεν προήλθαν από τον Εθνικισμό, αλλά από την αντικομμουνιστική υστερία η οποία καλλιεργήθηκε από την προσκόλληση της Ελλάδας στο Δυτικό στρατόπεδο και την ανάγκη να διαφυλαχθεί η χώρα αυτή εντός του ΝΑΤΟ, χωρίς εσωτερικές παρεμβολές. Μια υστερία η οποία συντηρήθηκε και χάρη στην δήλωση την οποία έκανε ο Ζαχαριάδης όταν παραδέχθηκε την ήττα, λέγοντας πως ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος (ΔΣΕ) θα κρατήσει το όπλο παρά πόδα για ένα τρίτο γύρο αλλά και από τις ακρότητες τις οποίες διέπραξαν τα σώματα του ΔΣΕ κατά την διάρκεια του εμφυλίου.

Τελευταίο άφησε ο κ. Μιχαήλ το Κυπριακό. Σίγουρα εδώ ξεκινάμε από διαφορετικές αφετηρίες, καθώς ο κ. Μιχαήλ θεωρεί πως οι Έλληνες και οι Τούρκοι της Κύπρου σαν ένας λαός έπρεπε από μόνοι τους να παλέψουν κατά της αποικιοκρατίας και να ζήσουν σε μια ανεξάρτητη και αδέσμευτη Κύπρο, ειρηνικά. Αντίθετα εμείς θεωρούμε ως σωστή την επιλογή για αγώνα υπέρ της Ενώσεως (μια επιλογή που ο Ζαχαριάδης επέβαλε και στους ηγέτες του ΑΚΕΛ, όταν τον συνάντησαν στο βουνό). Ο ελληνικός εθνικισμός δεν ήταν αυτός ο οποίος ευθύνεται για την πορεία που ακολούθησε το Κυπριακό πρόβλημα. Αν η ελληνική πλευρά δράττονταν της ευκαιρίας και χρησιμοποιούσε την πλεονεκτική θέση που είχε από πλευράς ισχύος μετά το 1964 και μέχρι ακόμα και το 1974, θα μιλούσαμε σήμερα υπό διαφορετικούς όρους. Όμως η ιστορία δυστυχώς δεν γράφεται με "αν". 

Η ΕΟΚΑ Β' δημιουργήθηκε ως απάντηση, στην ανθενωτική δραστηριότητα του Μακαριακού παρακράτους και στην πολιτική της φίμωση, θυμίζουμε απλά τις αντισυγκεντρώσεις προς τον Τάκη Ευδόκα στις εκλογές του 68. Το δε πραξικόπημα δεν το εκτέλεσε η σχεδόν διαλυμένη τότε ΕΟΚΑ Β' αλλά η Εθνική Φρουρά υπό τις διαταγές των Ελλαδιτών αξιωματικών, οι οποίοι εκτελούσαν διαταγές. Η δε τουρκική εισβολή μπορούσε να αποκρουσθεί αν δίδονταν οι ορθές εντολές ακόμα και την 20η   Ιουλίου

Ο διχασμός στην Κύπρο, η απαράδεκτη ηγεσία του Ιωαννίδη και ο μετέπειτα παραγκωνισμός του από τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και των Κλάδων, οι τραγικές αποφάσεις που πάρθηκαν κατά την αρχή της εισβολής από την ιεραρχία της Εθνικής Φρουράς, η διάλυση που παρουσίασαν οι μονάδες μετά τις πρώτες αποτυχίες ήταν οι λόγοι που οι Τούρκοι κατάφεραν να επιτύχουν τους στόχους τους στην Κύπρο. 

Θεωρούμε πως ο Εθνικισμός, αν και μπορεί να χρησιμοποιήθηκε ως ρητορική από κάποιους, σχεδόν ποτέ δεν αποτέλεσε την κυρίαρχη ιδεολογία είτε της Κύπρου είτε της Ελλάδας. Τα δε γεγονότα που συνέβησαν σε Κύπρο και Ελλάδα, τα οποία ιστορεί ο κ. Μιχαήλ δεν είχε σχέση η κατάληξή τους με την εθνικιστική ιδεολογία

Ξέρουμε πολύ καλά πως η αριστερά στην Κύπρο, προσπαθώντας να κρύψει την δική της ανεπάρκεια, κυρίως από την στάση της που κράτησε κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ, προσπαθεί να κατηγορήσει την ενωτική παράταξη για όλα τα δεινά που έχουν πλήξει την Κύπρο. Επίσης χρησιμοποιεί την προπαγάνδα αυτή για να καλύψει κάθε της λάθος ακόμα και σήμερα, αφού σε κάθε περίσταση μιλάει για την ΕΟΚΑ Β' και την σημερινή "ακροδεξιά" που απειλεί τον τόπο και είναι υπεύθυνη για τα πάντα στο νησί. 

Εμείς απλά θα υποσχεθούμε στον καθένα, πως θα ακολουθήσουμε την στάση ζωής του Εθνικιστή και θα δράσουμε κατά της πολιτικής του ενδοτισμού η οποία ακολουθείται από όλα ανεξαιρέτως κόμματα της διαπλοκής. Θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τους συμπατριώτες μας πως εμείς έχουμε μια νέα ιδεολογία και μια καινούρια πρόταση για τα προβλήματα που τους ταλανίζουν, καλώντας τους να μας ακολουθήσουν στο δύσκολο μονοπάτι της Τιμής και της Ανδρείας. 

Κωνσταντίνος Δημητρίου 
Στέλεχος Ε.ΛΑ.Μ.
Εθνικού Λαϊκού Μετώπο

Δημοφιλείς αναρτήσεις