Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Ποια δημοκρατία και ποιοι δημοκρατικοί θεσμοί;

Λίγες μέρες προηγουμένως, όλοι οι πολιτικάντηδες και λοιποί νεοταξίτες έβγαιναν στα κανάλια και με μαύρα δάκρυα καταδίκαζαν την 15η Ιουλίου και το πραξικόπημα, αλλά κυρίως μας έλεγαν για την Κυπριακή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αλλά και τους ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ της ΘΕΣΜΟΥΣ. Με το παρόν άρθρο δεν θα ασχοληθώ με το πραξικόπημα, ούτε τι οδήγησε σε αυτό, ούτε τον δικηγόρο θα παραστήσω για κανέναν.
Με το παρόν άρθρο όμως θα ασχοληθώ με τις ανακρίβειες που λένε όλοι, κυρίως οι πολιτικάντηδές μας, χωρίς κάποιος από αυτούς να λέει την αλήθεια.

Μας λένε για την Κυπριακή Δημοκρατία, που σκοπό είχαν οι πραξικοπηματίες να καταλύσουν τον Ιούλιο του 1974. Εμείς να τους θυμίσουμε, ότι αυτή η δημοκρατία ακυρώθηκε και δεν υφίστατο πέραν από μια δεκαετία προηγουμένως, και πιο συγκεκριμένα από το 1963, όταν μετά τα 13 σημεία που ζήτησε τότε ο Μακάριος να τροποποιηθούν, οι λεγόμενοι Τουρκοκύπριοι άδραξαν την ευκαιρία και κατέλυσαν την όποια δημοκρατία υπήρχε, αποχώρησαν από αυτήν και τότε ακολούθησαν τα γνωστά γεγονότα όταν οι ίδιοι, κατά κάποιους «αδελφοί» τους, κλείστηκαν στους γνωστούς σε όλους μας, θύλακες.
Το δεύτερο, και όμως πιο σημαντικό κομμάτι, είναι αυτό των δημοκρατικών θεσμών (;) τους οποίους οι αντιστασιακοί κατά κάποιους υπερασπίστηκαν! Εμείς ρωτούμε ποιους δημοκρατικούς θεσμούς και ποια Δημοκρατία υπερασπίστηκαν;
Εμείς απλά να αναφέρουμε κάποια ιστορικά σημεία τα οποία κανείς σήμερα δεν τολμά να αναφέρει από την «δημοκρατία» του πρώτου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, παρουσιάζοντας την τότε δημοκρατία ως ένα τέλειο πολίτευμα με ένα πανάγιο Ηγέτη.
Ο ίδιος ο "δημοκράτης" πρόεδρος, με περηφάνια τόνιζε ότι «Και πεντακόσιες χιλιάδες του Κυπριακού λαού να θέλουν κάτι, εγώ θα κάνω ότι κόψει αυτό» δείχνοντας το κεφάλι του, ο μεγάλος «ηγέτης» έδειχνε τα πρώτα δείγματα των δημοκρατικών του πεποιθήσεων, ευθύς εξαρχής.
Στην συνέχεια τι να πρωτοθυμηθούμε; Τον καταρτισμό καταλόγου δικαιούχων αρθρογράφων, των οποίων παρέδωσε σε μεγαλοεκδότες;  Με τον οποίο οι συνεξόριστοι του στις Σεϋχέλλες, Κυρηνείας Κυπριανός και Πολύκαρπος Ιωαννίδης, ΔΕΝ είχαν το δικαίωμα να αρθρογραφούν, επειδή τάσσονταν ενάντια στα σχέδιά του; Η εμμονή του τελευταίου όμως, να αρθρογραφεί και να παρακούει τον τότε δημοκράτη πρόεδρο, του στοίχισε σε μερικές των περιπτώσεων γερό ξυλοδαρμό.
Ή μήπως, τον ξυλοδαρμό ιδιοκτήτων εφημερίδων και ανταποκριτών τους, επειδή εξέφραζαν αντίθετη άποψη από τον τότε δημοκράτη πρόεδρο; Ή ακόμη και την απαγωγή διευθυντή εφημερίδας η οποία δεν δούλευε για λογαριασμό του τότε μεγάλου ηγέτη και δημοκράτη προέδρου;
Φυσικά όλα αυτά τα «καταδίκαζε», όμως δεν παρέλειπε να συμβουλεύει τα θύματα των επιθέσεων «να παραμένουν  στα πλαίσια της κοσμιότητας» «να ενεργούν ως υπεύθυνα άτομα», διότι «αυτοί ήταν οι πρώτοι και οι κύριοι υπεύθυνοι για το ξύλο που έφαγαν, αφού προκαλούσαν το αντίθετο δέος» κατά τα λεγόμενά του.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει την φίμωση του τύπου και την ελευθερία του λόγου που καταπατούνταν, υπό την απειλή πιστολιών;
Να προσθέσουμε επίσης και ένα νόμο – εντολή, που υπέγραψε ο ανώτερος υπάλληλος του Μακαρίου, με την οποία δεν θα παραχωρείτο σε κανένα υποψήφιο χρόνος παρουσίασης των θέσεών του από τα ΜΜΕ. Όπως καταλαβαίνει ο κάθε απλός άνθρωπος, ο τότε πρόεδρος προβαλλόταν συνεχώς, από τον τύπο της εποχής, οπότε αυτός που χρειαζόταν ώρα προβολής των θέσεών του ήταν ο «αντίπαλος» πολιτικός. Αυτό όμως σε μια δημοκρατία είναι ανεπίτρεπτο φυσικά …
Μακάρι η λίστα των δημοκρατικών τότε θεσμών, να έφτανε μέχρι εδώ, αλλά δεν ήταν βέβαια μόνο αυτά!
Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τις πολλές παρακρατικές οργανώσεις που θεωρούσαν καθήκον τους να ενισχύσουν την κυβέρνηση με οποιοδήποτε τρόπο, ότι και αν αυτό σήμαινε!
Οι παρακρατικές αυτές οργανώσεις, ματαίωσαν πορείες, όπως για παράδειγμα αυτή των διαφωνούντων με την κυβέρνηση, που θα γινόταν 15 Ιανουαρίου 1961, επέτειο του ενωτικού δημοψηφίσματος. Οι τραμπούκοι αυτοί διέρρηξαν υποστατικά όπου φυλάγονταν υλικά για την εκδήλωση, άλλοι ένοπλοι ανέκοψαν τα λεωφορεία με κόσμο που ερχόταν για την πορεία και τους ανάγκασαν υπό την απειλή των όπλων να γυρίσουν πίσω. (όπλα τα οποία αγόρασε ο ίδιος ο πρόεδρος και ενίσχυσε τους «ιδιωτικούς στρατούς» του)
Μια μικρή άτυχη ομάδα, που κατάφερε τελικά να μαζευτεί για την πορεία, δέχθηκε την επίθεση των «νεαρών» (όπως περιέγραφε ο καθοδηγούμενος τύπος της εποχής) με ξύλα και πολλοί από τους αντιφρονούντες διαδηλωτές κτυπήθηκαν πολύ άγρια.
Σε άλλες δε περιπτώσεις, σε παρόμοιες επιχειρήσεις ανακοπής πορειών αντιφρονούντων, συνέβαλε τα μέγιστα και η αστυνομία!
Όπως για παράδειγμα στις προεδρικές εκλογές του 1968, η αστυνομία παρακολουθούσε απαθής, τους τραμπούκους που επιτέθηκαν και διέλυσαν στην κυριολεξία, προεκλογική συγκέντρωση ανθυποψήφιου του τότε προέδρου.
  
Ένα άλλο στοιχείο όπου όλοι αυτοί οι δημοκράτες σήμερα κάνουν γαργάρα και δεν κάνουν καμία αναφορά, είναι οι δολοφονίες τότε ενωτικών - αντιφρονούντων, με όπλα τα οποία άνηκαν σε προσωπική φρουρά υπουργού του τότε δημοκράτη προέδρου. Γι αυτά γιατί κανείς δεν λέει τίποτα;
Ξυλοδαρμοί, απαγωγές, φόνοι, παρεμπόδιση κυκλοφορίας εφημερίδων, απειλές, εκβιασμοί κ.α,  συνέθεταν το σκηνικό της τότε δημοκρατίας. Της δημοκρατίας που όλοι σήμερα λένε ότι στις 15 Ιουλίου κάποιοι προσπάθησαν να καταλύσουν.
Και εμείς ρωτούμε, με βάση όλα αυτά τα στοιχεία που παραθέσαμε πιο πάνω: Ποια δημοκρατία, και ποιους δημοκρατικούς θεσμούς; Βαρεθήκαμε κάθε χρόνο να ακούμε το ίδιο παραμύθι από τους πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων, και να αναπαράγουν όλοι τα ίδια λόγια. Είναι καιρός κάποιοι να πουν την αλήθεια και να σταματήσουν να κρύβουν πράγματα από τον κόσμο, αλλά να παρουσιάσουν τα πραγματικά γεγονότα ως έχουν.
Αν για σας αυτή είναι η δημοκρατία στην οποία πιστεύετε, τότε πρέπει να ενημερώσετε τον λαό όλοι εσείς για τα πιστεύω σας! Αυτό κύριοι «δημοκράτες» δεν είναι δημοκρατία, αλλά δικτατορία και μάλιστα στην χειρότερή της μορφή!
Αν σε αυτή την «δημοκρατία» σας, όλοι εσείς, θέλετε να μας αποκαλείτε φασίστες, ρατσιστές, ακραίους κ.ο.κ. τότε είναι τιμή μας και σας ευχαριστούμε που δεν είμαστε ίδιοι σαν εσάς!

Γ. Γ.
Στέλεχος Ε.ΛΑ.Μ.
Εθνικού Λαϊκού Μετώπου

Δημοφιλείς αναρτήσεις