Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

«Το σύστημα εξοντώνει - Κάλεσαν το σύζυγο μου για εξέταση τρία χρόνια μετά και αφού είχε πεθάνει»


Σ' ένα «σύστημα» που εξοντώνει, αντί να θεραπεύει τους ανθρώπους, κάνει λόγο σε ανοικτή επιστολή της η Ελένη Κώστα Γραικού αναφερόμενη στον θάνατο του συζύγου της στις 2 Ιουνίου. Η επιστολή απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση τους οποίους καλεί «επιτέλους να ξυπνήσετε, να ελέγξετε τι γίνεται, να διορθώσετε τα πράγματα».
Αναφερόμενη στο ιστορικό της υγείας του συζύγου της Κώστα Καρατσιόλη-Γραικού από τις 29 του Μάρτη μέχρι την ημέρα που πέθανε, η κα. Γραικού επισημαίνει ότι χρειάστηκαν ώρες αναμονής στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών για την εισαγωγή του συζύγου της στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με αφόρητους πόνους και τις δύο φορές. Μετά την αρχική διάγνωση για «συντηρητική αγωγή για αποφρακτικό ιλεό», προσθέτει, ενώ ένας γιατρός πρόκρινε κωλονοσκόπηση, άλλος την απέρριπτε.

Αναγκάστηκε, αναφέρει στην επιστολή της, να βάλει «μέσον» ώστε να γίνουν όλες οι εξετάσεις, με τους γιατρούς να μην έχουν εντοπίσει τον καρκίνο ούτε στην αξονική τομογραφία, ούτε στις δύο κωλονοσκοπήσεις, ενώ η βιοψία θεωρήθηκε καθαρή.
Στη Γερμανία, συνεχίζει η κα. Γραικού, όταν ο γιος της έδειξε τις εξετάσεις που είχε υποβληθεί στην Κύπρο ο σύζυγός της, οι γιατροί είδαν στην αξονική τομογραφία καρκίνο στους βρόγχους, στους πνεύμονες και μεταστάσεις στους λεμφαδένες της κοιλιάς και διερωτούνταν πώς δεν τα είδαν στην Κύπρο. «Πού τον πήγες τον παπά σου, ρωτούσαν τον Πλάτωνα, σε κανένα χωρκούϊ;. Όχι – τους απαντούσε – στο Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας, το πιο καινούριο, το πιο σύγχρονο και το μεγαλύτερο νοσοκομείο της Κύπρου».
Ο άντρας της, αναφέρει, βρισκόταν στο 4ο και τελευταίο στάδιο του καρκίνου και πέθανε στις 2 Ιουνίου, δύο μέρες πριν αρχίσει η χημειοθεραπεία, μέσα σε φριχτούς πόνους. Από εκείνη την ημέρα, σημειώνει, «ένα πελώριο γιατί τριβελίζει το μυαλό μας», σημειώνοντας ότι όταν στις 21 Ιουνίου της τηλεφώνησαν από το Γ.Ν. Λευκωσίας για να προσέλθει ο σύζυγός της για μια εξέταση που είχε ζητήσει ραντεβού το 2009 και «είναι σαν να πήραν ένα μαχαίρι το στριφογύρισαν σε μια νωπή πληγή».
«Ας γίνει ο θάνατός του αφορμή να φτιάξουν, έστω και λίγο, τα πράγματα. Έστω κι' ένας άνθρωπος να σωθεί θα νοιώσω ότι δε χάθηκε άδικα». Η κα. Γραικού ζητεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση να κάνουν κάτι. Το, «δεν το ξέρουμε ότι συμβαίνουν αυτά τα πράγματα», δε σας απαλλάσσει των ευθυνών σας, αναφέρει, λέγοντας ότι με την απραξία τους γίνονται συνένοχοι.

Δημοφιλείς αναρτήσεις