Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟΣ


«…Δεν μας συγχωρούν το ότι σε όλα τα εθνικά θέματα είμαστε παρόντες. Ότι ήμασταν εμείς αυτοί που πρώτοι συγκεντρωθήκαμε μία ημέρα μετά την ντροπή στα Ίμια και εκδηλώσαμε με οργή την πίκρα μας για τον εθνικό ξεπεσμό και την υποστολή της Σημαίας μας από εθνικά κυρίαρχο έδαφος!

Μας έλεγαν και μας λένε ακόμη και σήμερα ότι εάν δεν εξασφαλίσουμε την βοήθεια της πανίσχυρης «TV» είμαστε χαμένοι. Έχουμε την πεποίθηση ότι η ζωή βρίσκεται πέρα από την εικονική πραγματικότητα των φερεφώνων. Γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται να έχουμε καμμία βοήθεια από τους εχθρούς των Ιδεών μας, εκτός και εάν υποταγούμε και ο δρόμος της υποταγής δεν είναι ο δικός μας δρόμος.»
—————-

Κωνσταντίνος Κανάρης

Όλη η βουλή των προεστών στο μώλο συναγμένη
είπε πως όξω στη στεριά τους Τούρκους θα προσμένει.
Τότε έβγαλα το φέσι
και να μιλήσω θάρρεψα προβάλλοντας στη μέση “Τίποτα, αρχόντοι, δε φελά, μονάχα το καράβι!”
Σα μ’ άκουσε ένα απ’ τα τρανά καλπάκια μας, ανάβει
και το φαρμάκι χύνει:
“Ποιός είναι αυτός, και πώς τον λέν, που συμβουλές μας δίνει;”
Να τα Ψαρά πως χάθηκαν. Κ’ εγώ φωτιά στο χέρι
πήρα, και πέρα τράβηξα κατά της Χιός τα μέρη,
κ’ είπα από κει -δε βάσταξα- με χείλια πικραμένα:
“Να πώς με λέν έμενα”.

Δημοφιλείς αναρτήσεις