Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Μάνα Παναγιά

Μάνα στην μέση δεν χωρώ                                                  Οι εφιάλτες εν πολλοί
στην άκρη δεν κοιμούμαι                                                     φουσκώνουν τα πουνζιά τους,
και ήρθε επιτέλους η στιγμή                                                 δίχως Θεό δίχως ψυχή
εμείς να λυτρωθούμε                                                          θα βρουν στα υστερινά τους   


Την  Κύπρο και αν την Τούρκεψαν                                     Τζίνη την ώρα εν μετράς
 και αφέντες τούρκους κάναν,                                             με πλούτοι με παλάτια
εγιό αφέντες τούρκικους                                                     μα βλέπεις την Υπέρμαχο
δεν έκανα δεν κάνω                                                             απού ψηλά λαγκάθια


Φτερά στους ώμους έβαλα                                                   Άκου τσιέ με γλυκύτατη
σαντάλια που πετάνε                                                            Υπέρμαχε Μαρία
και σάβανο την έκανα                                                           που κρούζω μέσα στην
εκείνη που αγαπάμε                                                              φωτιά για την Ελευθερία


Τσολιάς εγώ γεννήθηκα                                                       Πας το βουνό η βάτος σου
για την πατρίδα ζούμε                                                          που είναι αναμμένη
και την τιμή της Λευτεριάς                                                  να γένει φάρος Λευτεριάς
εμείς δεν συζητούμε                                                             να μεν μείνει θαμμένη



Ευλογημένη ώρα της                                                            Τούτη την ώρα που μιλώ
γαλάζια η ματιά της                                                            οι τούρκοι εν μες το βιός μας
εγώ την ερωτεύτηκα                                                             και σπέρνουν παντού τον όλεθρο
τσιε εν να πάω μιτά της                                                      εμάς και των παιδιών μας
                                                                                            


Εγώ ψηλά πας το βουνό                                                       Όπως πρωτόπα Μάνα μου
σημαία εν να βάλω                                                               τσιέ  άκου Παναγιά μου
μια καταγάλανη Θεά                                                            τούτο τα ασκέρι εν περνά
νάσιη την Κύπρο πάνω                                                        που την εξώπορτα μου
 



Για τον βαρκάρη δώσε μου                                         Τούτον τον λον να ακούσουσιν        
δκύο γρόσια ασημένια                                                         ούλοι στην οικούμενη γιατί
και κλείσε μου τα μάθκια μου                                            μητά μου έρκουντε
να μεν χωρώ κανένα                                                           χιλιάδες οπλισμένοι




Λαλότο τσιέ φωνάζοτο                                                          Kαθε δεντρί πας το βουνό
πούνε  η ρωμιοσύνη                                                              να είναι ευλοημενο γιατί
την δέσαμε πισθάγκωνα                                                        σκιάζει τα οστά
την  θάψαμε  τσιέ τσίνη                                                        των πιο αντρειωμένων



 Πολλοί την περιπέξασει                                                      σαβανωμένη σαν νεκρή
πως εν να την αρμάσουν                                                     είναι η λευθερία μας δίχως
αλλά την επουλήσασει                                                       λαλιά δίχως ψυχή 
χωρίς να την σπιάσουν                                                       βλεπουντη τα παιθια μας



Ξύπνα Ελλάδα μου γλυκεία                                              μα παν σε τσοιντο γαμιστρο
αγκάλιαστο παιδί σου                                                       που πέφτει τσε ταράσσει
μην το αφήσεις έρμαιο                                                     ψωμί πατρίδα λευτεριά
στους λύκους να το σείσουν                                             θα αρκεψει να φωνάζει        



Πνευματική μητέρα μας                                                  τσιε όταν αρκεψει παουρκες
Χρυσή μας Παναγία                                                       ουλοι στον τόπο τούτο
ευλόησε τα άρματα                                                         για ένωση θα κάμουν λον
ευλόα την Πατρίδα                                                         με την μητέρα ουλων.


Ελλάδα Κύπρος Ένωση                                                  Δόξα Πατρι και το Υιό
φώναζαν στην αγχόνη                                                     δοξαζοσε Θεέ μου
τσέ ψάλλασει  για λευτεριά                                             Μάνα Μαρία Τσιε παιθια
μα τσίνη… που εν μπονει                                                στον κόσμο φυλαε μου
  
                                                                                       
Τώρα τους Τούρκους φέρασιν                                     
Αδέλφια τους λαλούσιν                                               
Κουφή που μες τον κόρφο τους
Εν ξέρουν πως φιλούσιν
 
Με εκτίμηση,
ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις