Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Πως Έφτασε η Ελλάδα στο Χείλος της Αβύσσου και γιατί η Κύπρος την Ακολουθεί κατά Πόδας

H κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, η γενέτειρα της τέχνης και της επιστήμης παραπαίει στο χείλος της αβύσσου, έχοντας χρεοκοπήσει και χάσει ακόμα και την εθνική της ανεξαρτησία, που κέρδισε με τόσους αγώνες και θυσίες.

Μπορεί για πολλούς, γι’ αυτή την κατάντια της Ελλάδας, να φταίει η διεθνής οικονομική κρίση, η Ευρωζώνη, η Τρόικα, οι οίκοι αξιολόγησης, η προηγούμενη ή η επόμενη κυβέρνηση! Για άλλους φταίει η κουλτούρα του βολέματος, της σπατάλης και της καλοπέρασης.


Η ρίζα του κακού
Αυτά μπορεί να συνέβαλαν, όμως δεν υπάρχει ίχνος αμφιβολίας ότι η ριζική αιτία της κατάρρευσης της Ελληνικής οικονομίας είναι η κατακόρυφη πτώση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της χώρας με την είσοδο της στην Ευρωζώνη.
Η Ελλάδα με ένα αναχρονιστικό συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν είχε καλλιεργήσει την δημιουργική σκέψη, την καινοτομία και το επιχειρείν στις γενιές που κλήθηκαν να ανταγωνιστούν ίσος προς ίσον στην αρένα της Ενωμένης Ευρωπαϊκής αγοράς. Σαν ένας δρομέας που εισέρχεται στον Μαραθώνιο αγύμναστος και υπέρβαρος, χωρίς πρόγραμμα συστηματικής εξάσκησης και υγιούς διατροφής, η Ελλάδα υιοθέτησε το Ευρώ και μπήκε στον οικονομικό Μαραθώνιο χωρίς καμιά προετοιμασία και εξάσκηση των ανταγωνιστικών της μυών, που δεν είναι άλλοι από την καινοτομία και την παραγωγικότητα. Κα ιδού τα αποτελέσματα! Ο απροετοίμαστος δρομέας κατέληξε στη εντατική, στον αναπνευστήρα και στην ενδοφλέβια διατροφή.

Και όμως ήταν ηλίου φαεινότερο, ότι η αξία του ευρώ θα έτεινε προς την αξία του μάρκου, δηλαδή του νομίσματος της μεγαλύτερης και πιο ανταγωνιστικής οικονομίας της Ευρώπης, και όχι προς την αξία της δραχμής, της οποίας η χαμηλή αξία και οι συνεχείς υποτιμήσεις κρατούσαν την Ελλάδα σε υποφερτό βαθμό ανταγωνιστικότητας, παρά την έλλειψη καινοτομίας και την χαμηλή παραγωγικότητα.

Δεν χρειάζεται να ήσουν οικονομολόγος για να προέβλεπες ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ανταγωνιστεί στην Ευρωζώνη και ότι θα κατέληγε με μαθηματική ακρίβεια στην εντατική, όπως και έγινε. O λόγος που αυτό καθυστέρησε να γίνει για μια δεκαετία, μετά την εισδοχή της Ελλάδας στο Ευρώ το 2001, ήταν η ασυνήθιστα ψηλοί βαθμοί οικονομικής ανάπτυξης της διεθνούς οικονομίας μέχρι το 2008 που επικάλυψαν και απέκρυψαν το τεράστιο ανταγωνιστικό έλλειμμα της Ελληνικής οικονομίας. Όταν όμως άρχισε η οικονομική κρίση και ξαπλώθηκε και στη Ευρώπη το ανοσοποιητικό σύστημα της Ελλάδας , δηλαδή η ανταγωνιστικότητα της, ήταν τόσο χαμηλή που ενώ άλλες χώρες έπιασαν γρίπη, η Ελλάδα έπιασε πνευμονία της χειρίστης μορφής. Τα συμπτώματα; Το συσσωρεμένο ανταγωνιστικό έλλειμμα δεκαετιών, σε συνδυασμό με το σπάταλο κράτος και μισθούς υπερδιπλάσιους της παραγωγικότητας εκδηλώθηκε ως απύθμενο δημοσιονομικό έλλειμμα και μη βιώσιμο χρέος.

Η κατάσταση της Κύπρου
Και εμείς εδώ στην Κύπρο τι κάναμε; Σαν το καλό αρνάκι ακολουθήσαμε την μητέρα πατρίδα στον κρημνό: πρώτα αντιγράφοντας το εκπαιδευτικό της σύστημα και μετά ακολουθώντας την στην Ευρωζώνη το ίδιο απροετοίμαστοι για να αντιμετωπίσουμε το τσουνάμι του ανταγωνισμού. Μάλιστα υπερηφανευόμασταν πως είχαμε εύρωστη οικονομία και ας ήταν κτισμένη στην άμμο: τον τουρισμό που κατακρεούργησε το φυσικό περιβάλλον και την κουλτούρα μας, την πώληση ακινήτων σε Βρετανούς συνταξιούχους και Ρώσους ολιγάρχες, τις τράπεζες που επένδυαν τις καταθέσεις μας σε Ελληνικά ομόλογα κι’ ας ήταν ήδη στο δρόμο για τα σκουπίδια. Τώρα διερωτόμαστε γιατί δεν πείθουμε τις αγορές, αφού έστω και αργά πήραμε μέτρα για να κλείσουμε τις δημοσιονομικές τρύπες και σύντομα θα πάρουμε και αναπτυξιακά μέτρα. Προφανώς, η ανταγωνιστική μας γύμνια είναι εμφανής στους πάντες εκτός από εμάς.

Πάσχει η ανταγωνιστικότητα μας
Όπως και στη περίπτωση της Ελλάδας η διεθνής ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας είναι χαμηλή, (δηλαδή το κόστος της παραγωγής μας είναι ψηλό εν σχέσει με την ποιότητα της ) και όσο πάει χειροτερεύει. Σύμφωνα με το World Economic Forum η διεθνής μας ανταγωνιστικότητα έπεσε από την 35 θέση το 2009 στην 40 θέση το 2010/11. Οι λόγοι είναι παρόμοιοι με εκείνους που κατατρέχουν την Ελλάδα: έλλειψη καινοτομίας και επιχειρηματικότητας που οδηγούν σε χαμηλή παραγωγικότητα και ψηλό κόστος και γενικά απουσία ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών προς εξαγωγή. Αυτό οδηγεί στη κρίση εσόδων που μαζί με το σπάταλο κράτος καταδικάζει την χώρα στον υπερδανεισμό και το συνεχώς διογκούμενο χρέος και την χρεοκοπία.

Η Κύπρος μαζί με την Ελλάδα συνεχίζουν να είναι οι ουραγοί της Ευρώπης στις εφευρέσεις και τις πατέντες, ενώ είναι πρωτοπόροι στα λεφτά που ξοδεύουν για την εκπαίδευση. Προφανώς ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Κύπρο έχουμε συνειδητοποιήσει τις κοσμογονικές αλλαγές που έχει επιφέρει η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογία της πληροφορικής, καθώς και η δραματική ανάπτυξη της Κίνας, της Ινδίας και άλλων αναδυόμενων οικονομιών που συγκεντρώνουν το μισό πληθυσμό του πλανήτη.

Η οικονομία μας βρίσκεται στο επίκεντρο τρομακτικών σεισμικών δονήσεων που μετατοπίζουν το κέντρο βάρους της διεθνούς οικονομίας από την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική προς την Ασία. Έχει ήδη τεθεί εν ενεργεία η διαδικασία επαναπροσδιορισμού των χωρών που θα λογίζονται στο μέλλον αναπτυγμένες με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και την ικανότητα τους να παραγάγουν οικονομική αξία και πλούτο για τους πολίτες τους και την υφήλιο. Οι υπόλοιπες είναι καταδικασμένες σε σταδιακή μείωση του βιοτικού τους επιπέδου και κατάταξης τους στις υπανάπτυκτες τεχνολογικά και επιχειρηματικά οικονομίες. Δυστυχώς είμαστε υποψήφια χώρα για αυτήν την ομάδα, όπως και η Ελλάδα.

Αρκετές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως, η Γερμανία, η Ολλανδία, και οι άλλες Σκανδιναβικές χώρες , έχουν συνειδητοποιήσει την νέα πραγματικότητα εδώ και δεκαετίες και έχουν επενδύσει στην έρευνα, την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα για να αυξήσουν την παραγωγικότητα και την διεθνή τους ανταγωνιστικότητα επινοώντας συνεχώς νέα προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας και χαμηλού κόστους.

Το παράδειγμα του Ισραήλ
Εκτός Ευρώπης, και στην άμεση περιοχή μας το Ισραήλ έκαμε ακριβώς το ίδιο που μόνο σε ακόμα εντονότερο βαθμό αφού στην περίπτωση του διακυβεύεται όχι μόνο η οικονομική του ευμάρεια αλλά και η εθνική του επιβίωση. Με την τεχνολογική του επιτήδευση και την επιχειρηματικό του δαιμόνιο το Ισραήλ κατάφερε όχι μόνο να επιβιώσει σε μια περιοχή όπου εχθροί τριακονταπλάσιοι τον αριθμό επιβουλεύονται την ύπαρξη του, αλλά και να το ζηλεύουν ακόμα και οι αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Το Ισραήλ έχει τις περισσότερες εταιρείες εγγεγραμμένες στο χρηματιστήριο NASDAQ, το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο. Κατά κεφαλή το Ισραήλ έχει τις περισσότερες νεοσύστατες εταιρείες στον κόσμο και ελκύει 30 φορές τα επιχειρηματικά κεφάλαια που ελκύει η Ευρώπη, και επάξια έχει κερδίσει τον τίτλο του start-up nation.
Πολλοί αποδίδουν αυτή την εθνική προσήλωση και εντατική προσπάθεια στο κίνδυνο αφανισμού του Ισραηλινού κράτους. Όμως και η Κύπρος αντιμετωπίζει παρόμοιους κινδύνους εθνικού εξαφανισμού αλλά δεν βλέπουμε παρόμοια δυναμική προσήλωση και προσπάθεια οχύρωσης του κράτους μας με συνεχή αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας μέσω της έρευνας, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Απεναντίας, υιοθετήσαμε την κατ’ εξοχήν Ελλαδική νοοτροπία ότι η αξία δημιουργείται από το ρουσφέτι, το βόλεμα και την επιδεικτική υπερκατανάλωση ενώ η επιχειρηματικότητα, το κέρδος και ο πλούτος είναι κακοδαιμονία. Γι’ αυτό αν δεν αλλάξουμε μυαλά θα καταλήξουμε όπου και η μητέρα πατρίδα. Δυστυχώς, αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Το μήνυμα των καιρών
Όντας αθεράπευτα αισιόδοξος πιστεύω ότι έστω και την υστάτη θα πάρουμε το μήνυμα των καιρών και θα επενδύσουμε στην αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας μας σε προσωπικό, επιχειρηματικό και μακροοικονομικό επίπεδο. Αλλιώς καλά κάνουμε να ετοιμαζόμαστε για μείωση μισθών και βιοτικού επιπέδου στα χαμηλά και συνεχώς φθίνοντα επίπεδα παραγωγικότητας και διεθνούς ανταγωνιστικότητας που μας διακρίνουν από τότε που μπήκαμε στην Ευρωζώνη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις