Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Κατέρρευσε και η δημόσια υγεία


Αν δεν πρόκειται για κατάντημα, τότε πρόκειται για έγκλημα. Ο λόγος για τα κρατικά νοσηλευτήρια, τα οποία κυριολεκτικά βρίσκονται στον αναπνευστήρα λόγω πολλαπλών προβλημάτων, όπως διαπιστώθηκε στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας στις 19 Ιανουαρίου 2012.

Από τον καθημερινό Τύπο που ειδησεογραφικά κάλυψε τη συνεδρία της Επιτροπής, ανάμεσα σ’ άλλα διαβάζουμε και τα εξής:


· Τραγική και απαράδεκτη η κατάσταση στα κρατικά νοσοκομεία. Διώχνουν ασθενείς πριν αναρρώσουν γιατί χρειάζονται τα κρεβάτια. Σε απόγνωση οι γιατροί, μεγαλώνουν και πάλι οι λίστες αναμονής.

· Επί ποδός οι χειρουργοί των νοσοκομείων. Αυξημένη προσέλευση και υποστελέχωση έχουν εκτοξεύσει τις λίστες αναμονής σε επικίνδυνα επίπεδα.

· Σοβαρές ελλείψεις στα χειρουργεία. Ασθενείς απειλούν με μηνύσεις για καθυστερημένες διαγνώσεις, μηχανήματα πηγαινοέρχονται από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, ενώ γιατροί αναγκάζονται να «διώχνουν» τους χειρουργημένους ασθενείς νωρίτερα, λόγω του περιορισμένου αριθμού κλινών.

· Στο νοσοκομείο Αμμοχώστου υπάρχει μονάδα εντατικής θεραπείας με πέντε κρεβάτια, αλλά δεν υπάρχει προσωπικό να τη λειτουργήσει.

Όλα αυτά λέγεται ότι συμβαίνουν γιατί τώρα, λόγω οικονομικής κρίσης, υπάρχει αύξηση στην προσέλευση στα δημόσια νοσηλευτήρια ύψους 30% σε σχέση με τα προηγούμενα δύο χρόνια.

Αυτό αποτελεί ένα μικρό δικαιολογητικό, γιατί τα δημόσια νοσηλευτήρια έχουν το μαύρο τους το χάλι εδώ και αρκετά χρόνια.

Ο γράφων κατ’ επανάληψιν υποστήριξε και τεκμηρίωσε πως ο δημόσιος τομέας της υγείας έχει καταρρεύσει προ πολλού, ο πολίτης δεν τον εμπιστεύεται και ότι τα δημόσια νοσηλευτήρια προσφέρουν ποιοτική εξυπηρέτηση μόνο στους επώνυμους πολίτες.
Οι απλοί πολίτες εδώ και χρόνια βρίσκονται στη γραμμή αναμονής και όποιος αντέξει άντεξε.

Μάλιστα, παλαιότερη έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2006) προσήψε σχετική κατηγορία στην Κύπρο για τις ουρές αναμονής που υπάρχουν στα κρατικά νοσηλευτήρια.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τραγωδία, με τις ευθύνες να είναι πολιτικές.

Από το πρόγραμμα διακυβέρνησης του Προέδρου Χριστόφια, που έχει συγγραφεί το 2007 (δηλαδή προ πενταετίας), διαβάζουμε πως «για ένα σύγχρονο κράτος η υγεία και ο τρόπος διαχείρισής της αντικατοπτρίζουν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο το επίπεδο της κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και πολιτισμού της κοινωνίας».

Αυτό το επίπεδο και αυτόν τον πολιτισμό τον είδαμε, δυστυχώς, σε όλη του την τραγικότητα, να κατατίθεται στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής στις 19 του Γενάρη και να δημοσιεύεται την επομένη στον καθημερινό Τύπο.

Στο ίδιο πρόγραμμα διακυβέρνησης αναφέρεται πως: «Η Κύπρος δεν ευτύχησε μετά από σχεδόν πενήντα χρόνια ανεξαρτησίας να εφαρμόσει ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό Γενικό Σχέδιο Υγείας» και ότι «οι ρυθμοί εξέλιξης εφαρμογής του ΓΕΣΥ δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας μας. Είναι αμετάθετος πολιτικός μας στόχος η εφαρμογή ενός ΓΕΣΥ με κοινωνικό πρόσωπο».

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, αφού υπόσχεται πως θα υπάρξει περαιτέρω εκσυγχρονισμός του δημόσιου τομέα υγείας, υπογραμμίζει και τα εξής: «Η οργανωτική δομή, η συγκρότηση και η στελέχωση των νοσηλευτηρίων θα ενισχυθούν, μέσα από συμφωνημένες πρόνοιες αυτονόμησης των κρατικών νοσοκομείων, στα πλαίσια του ΓΕΣΥ».

Δυστυχώς τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έγινε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εκείνο που επιτεύχθηκε και για το οποίο υπάρχουν ασήκωτες πολιτικές ευθύνες είναι η πλήρης κατάρρευση του υφιστάμενου συστήματος δημόσιας υγείας.

Υ.Γ.1: Από το 2003 μέχρι και σήμερα, (με εξαίρεση την περίοδο 2008-2011), οι υπουργοί Υγείας ήταν πρωτοκλασάτα κορυφαία και αξιόλογα στελέχη του ΑΚΕΛ.

Υ.Γ.2: Όσοι υποστηρίζουν πως δεν μπορεί να γίνει το ΓΕΣΥ λόγω στενότητας οικονομικών πόρων, ψεύδονται, γιατί οι αναλογιστές που μετεκάλεσε αυτή η Κυβέρνηση υπέδειξαν και απέδειξαν πως στα πρώτα δέκα χρόνια της λειτουργίας του ΓΕΣΥ, θα προκύψουν εξοικονομήσεις 625 εκ. ευρώ.



Δημοφιλείς αναρτήσεις